Πέμπτη, 13 Δεκεμβρίου 2012

Τοπικές Καταιγίδες - William Boyd






" Ας ξεκινήσουμε απ' το ποτάμι - όλα απ' το ποτάμι ξεκινούν και προφανώς εκεί θα καταλήξουμε, δε χωρά αμφιβολία, αλλά ας περιμένουμε να δούμε πώς θα πάμε. Σύντομα, σε κανά δυο λεπτά, ένας νεαρός άντρας θα έρθει να σταθεί στην ακροποταμιά, εδώ στην Τσέλσι Μπριτζ στο Λονδίνο.

Να τος, κοιτάξτε τον, κατεβαίνει διστακτικά από ένα ταξί, πληρώνει τον οδηγό, κοιτάζει γύρω του αφηρημένα, ρίχνει μια ματιά στα λαμπερά νερά (έχει παλίρροια και ο ποταμός έχει φουσκώσει ασυνήθιστα). Είναι ένας ψηλός, χλωμός νέος άντρας, λίγο πάνω απ' τα τριάντα, με αρμονικά χαρακτηριστικά και κουρασμένα μάτια. Τα κοντοκομμένα μελαχρινά μαλλιά του είναι καλοχτενισμένα, με περιποιημένες άκρες, σα να έχει μόλις βγει απ' το κουρείο. Είναι νεοφερμένος στην πόλη, ξένος. Το όνομά του είναι Άνταμ Κίντρεντ."


Ο κλιματολόγος  Άνταμ Κίντρεντ φτάνει στο Λονδίνο. Έχει αφήσει πίσω του την Αμερική και επιθυμεί μια νέα αρχή. Θα βρεθεί τη λάθος στιγμή στο λάθος μέρος. Αυτόπτης μάρτυρας δολοφονίας. Στην προσπάθειά του να σώσει το θύμα, θα αφήσει δακτυλικά αποτυπώματα στο μαχαίρι, μετατρέπεται έτσι από μάρτυρα σε θύτη. Δεν τον κυνηγά μόνο η αστυνομία αλλά και ο ίδιος ο δολοφόνος. Αποφασίζει να κρυφτεί. Θα βρει καταφύγιο, ανάμεσα σε κάποιους θάμνους, δίπλα στον Τάμεση. Εντάσσεται στη λίστα των εξαφανισμένων του Λονδίνου.Σε μια στιγμή όλα ανατρέπονται.

Πειστικός ο τρόπος που επιλέγει για να σβήσει τα χνάρια του, αληθοφανής.Πέρα από την απαραίτητη αλλαγή εξωτερικής εμφάνισης, αποφεύγει οποιαδήποτε ηλεκτρονική συνδιαλλαγή, απενεργοποιεί το κινητό και δε χρησιμοποιεί τις πιστωτικές κάρτες. Δυσκολεύεται να συνειδητοποιήσει την κατάσταση στην οποία βρέθηκε από τη μια στιγμή στην άλλη. Όπως ο ήρωας του Όστερ στο Παλάτι του Φεγγαριού περνάει στο κοινωνικό περιθώριο, οριοθετεί το δικό του σημείο μηδέν στο κέντρο της πόλης. Σκληρή μάχη για την καθημερινή επιβίωση και έντονη ανασφάλεια. Η αναζήτηση μιας νέας ταυτότητας που θα του επιτρέψει να επιστρέψει σε μια καθημερινότητα που να θυμίζει, έστω και αδρά, κάτι από τον πρότερο βίο του.

Ο Μπόιντ φλερτάρει με αρκετά μυθιστορηματικά είδη χωρίς όμως να αποφεύγει τα βαρετά κλισέ και τις αναμενόμενες ανατροπές, προσπαθώντας να προσδώσει σασπένς ξετυλίγοντας το κουβάρι της ιστορίας. Άκρως ενδιαφέρουσα η οπτική γωνία από την οποία παρατηρεί το Λονδίνο και το αρχικό καταφύγιο του ήρωα. Δεν είναι απλώς η σκοτεινή πλευρά της λαμπερής μητρόπολης αλλά η καθημερινότητα των αόρατων κατοίκων της.Υπέροχη αντίστιξη ανάμεσα στους φρενήρεις ρυθμούς της πόλης και το ράθυμο βάδισμα του Άνταμ. Η δυνατότητα να χαθείς σε μια πόλη που ζει στον πυρετό της ασφάλειας, την περίοδο πριν από την Ολυμπιάδα και με πρόσφατα τα τραύματα από τρομοκρατικές επιθέσεις. Βρήκα όμως άνισο το τελικό αποτέλεσμα, η ανθρωποκεντρική διάσταση υποχωρεί υπό το βάρος της ανάγκης για δράση. Βέβαια, το νόμισμα έχει δύο όψεις και θα μπορούσε κάποιος να πει πως για το είδος του το βιβλίο είναι πολυδιάστατο, κάτι το οποίο ισχύει, αλλά προσκρούει στα προσωπικά αναγνωστικά μου γούστα.        

Απαραίτητη η παρουσία στοιχείων συνωμοσίας με τις φαρμακευτικές εταιρείες να βρίσκονται στο στόχαστρο του συγγραφέα. Το παρασκήνιο πίσω από την κυκλοφορία ενός νέου φαρμάκου, οι μέτοχοι που ενδιαφέρονται μονάχα για τα κέρδη και ο ηθικός επιστήμονας που αρνείται να συμβιβαστεί.

Ευκολοδιάβαστο και καλογραμμένο καταφέρνει να διατηρήσει το ενδιαφέρον του αναγνώστη. Καλοσχηματισμένοι ήρωες με ενδιαφέροντα στοιχεία ταυτότητας και χαρακτήρα. Κάποιες αδυναμίες στη σύνθεση της ιστορίας μάλλον δε θα προβληματίσουν τους λάτρεις του συγκεκριμένου (πολυσυλλεκτικού) είδους. Γραφή αρκετά κινηματογραφική με περιγραφές που δίνουν στον αναγνώστη μια λονδρέζικη αίσθηση αρκετά διαφορετική και ασυνήθιστη.

 Με λίγα λόγια : ναι μεν,αλλά....


Μετάφραση Αλεξάνδρα Κονταξάκη
Εκδόσεις Μεταίχμιο



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου