Τετάρτη, 8 Σεπτεμβρίου 2010

Gevende

Πριν μερικά χρόνια με φιλοξένησε στην Κωνσταντινούπολη ένας φίλος, όταν προσγειώθηκα με περίμενε στο αεροδρόμιο και στον δρόμο για το σπίτι του με ρώτησε τι θα ήθελα να δω κατά την διάρκεια της εκεί παραμονής μου, του απάντησα πως ήθελα απλώς να τον ακολουθήσω στις καθημερινές του διαδρομές.
Έτσι μια μέρα μπήκαμε στο αυτοκίνητο ενός φίλου του να πάμε στο Barisarock Festival, ένα φεστιβάλ το οποίο ξεκίνησε ως αντίδραση (δημιουργική) στο κόκα κόλα φέστιβαλ. Με τα χρόνια το πολυεθνικό φεστιβάλ τα βρήκε σκούρα, το μεράκι δικαιώθηκε. Σε ένα δάσος στην πλαγιά ενός βουνού, φυσικού ορίου της πόλης είχαν στηθεί δύο σκηνές για τα συγκροτήματα και πολλές για τους θεατές. Ο Σαφάκ με είχε "προειδοποιήσει" για τους Gevende, δεν τον είχα πάρει στα σοβαρά, λάθος μου ,μου ανατίναξαν το μυαλό. Ήταν εντυπωσιακό, δεν περίμενα τίποτα και τα άκουσα όλα, τα τραγούδια τους ήταν σαν να τα περίμενα από πάντα, η φωνή του τραγουδιστή με στοίχειωσε, το πάντρεμα ανατολής και δύσης γονιμοποίησε το μυαλό μου. Με μεγάλη χαρά δεχτήκαμε την είδηση ότι το επόμενο συγκρότημα δεν θα εμφανιζόταν οπότε θα "αναγκαζόντουσαν" να παίξουν μισή ώρα ακόμα...
Λίγες ώρες μετά, επιστροφή με το αυτοκίνητο στην ολόφωτη Κωνσταντινούπολη.
Μερικά ταξίδια είναι κάτι παραπάνω από ένα ακόμα μουσείο, και αυτό το κατάλαβα πάλι σήμερα σφυρίζοντας από το πρωι την μελωδία του Nayu...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου