Η αλήθεια είναι ότι ο τίτλος της ταινίας με έκανε να φοβάμαι, αλλά άδικα.
Η ερμηνεία της Γιουν Τζούνγι είναι μοναδική, σε υποβάλλει και σε αφήνει με ανοιχτό το στόμα να την ακολουθείς κατά μήκος της οθόνης. Μεθυστική.
Μετά από 15 χρόνια απουσίας επέστρεψε στην ταινία αυτή του νοτιοκορεάτη Λι Τσαγκ Ντογκ. Και μην νομίσετε ότι η ερμηνεία κρύβει κάποια ατέλεια γιατί απλούστατα δεν υπάρχει κάτι για να κρυφτεί, η παρουσία της απλά αναδεικνύει και εξυψώνει τα πάντα.
Σήμερα λοιπόν ήρθα σε επαφή με το έργο ενός ακόμη νοτιοκορεάτη δημιουργού μετά τον Παρκ( βλ. Oldboy) και τον Κιμ Κιμ Ντουκ( βλ. Άνοιξη, Καλοκαίρι, Φθινόπωρο ,Χειμώνας και πάλι Άνοιξη) ,ενθουσιασμένος λοιπόν θα αναζητήσω και τις υπόλοιπες ταινίες του.
Βραβείο σεναρίου στις Κάννες.
Ευτυχής σύμπτωση η θέαση στην μικρή αίθουσα του Δαναού η οποία είναι ,ίσως ,η αγαπημένη μου αίθουσα.
Τον ενθουσιασμό μου υποθέτω ότι δεν συμμερίστηκε η κυρία της διπλανής θέσης η οποία και κοιμήθηκε θορυβωδώς κατά το μεγαλύτερο μέρος της ταινίας.
Εγώ πάντως το προτείνω.
Τετάρτη 15 Δεκεμβρίου 2010
Δευτέρα 13 Δεκεμβρίου 2010
Attenberg (2010)
Κάτι της έλειπε ή της περίσσευε, δεν ξέρω. Ήταν αξιόλογη η προσπάθεια αλλά δεν με παρέσυρε, όχι ότι λέει κάτι αυτό. Δεν υπάρχει κάτι που να μην μου άρεσε, η σκηνοθεσία, το σενάριο, η φωτογραφία, οι ηθοποιοί. Ίσως η ευκρίνεια του ήχου, αν και για αυτό μπορεί να φταίει και το σινεμά.
Και όμως ρε γαμώτο κατά την διάρκεια της ταινίας δεν ξεχάστηκα, δεν αφέθηκα, αντίθετα διάφορες σκέψεις σχετικές και άσχετες με την ταινία στριφογυρνούσαν στο μυαλό μου και η καρδιά απούσα, ίσως να μην ήταν η κατάλληλη μέρα για να την δω αλλά ούτε νιώθω την επιθυμία να επιστρέψω στην αίθουσα. Ένα ίχνος αδιαφορίας με βαραίνει αυτήν την στιγμή, να βγαίνεις από την αίθουσα και να μην μπορείς να πάρεις θέση, να πεις μου αρέσει δεν μου αρέσει.
Ήμουν θετικά προδιαθετημένος και όμως τώρα δεν ξέρω τι πήγε στραβά.
Το θέμα ταμπού της ταινίας είναι το δικαίωμα του νεκρού στην καύση, και είναι ταμπού μόνο για την χριστιανία στην οποία κατοικοεδρεύουμε.
Σκηνοθεσία - σενάριο : Αθηνά-Ραχήλ Τσαγγάρη
Και όμως ρε γαμώτο κατά την διάρκεια της ταινίας δεν ξεχάστηκα, δεν αφέθηκα, αντίθετα διάφορες σκέψεις σχετικές και άσχετες με την ταινία στριφογυρνούσαν στο μυαλό μου και η καρδιά απούσα, ίσως να μην ήταν η κατάλληλη μέρα για να την δω αλλά ούτε νιώθω την επιθυμία να επιστρέψω στην αίθουσα. Ένα ίχνος αδιαφορίας με βαραίνει αυτήν την στιγμή, να βγαίνεις από την αίθουσα και να μην μπορείς να πάρεις θέση, να πεις μου αρέσει δεν μου αρέσει.
Ήμουν θετικά προδιαθετημένος και όμως τώρα δεν ξέρω τι πήγε στραβά.
Το θέμα ταμπού της ταινίας είναι το δικαίωμα του νεκρού στην καύση, και είναι ταμπού μόνο για την χριστιανία στην οποία κατοικοεδρεύουμε.
Σκηνοθεσία - σενάριο : Αθηνά-Ραχήλ Τσαγγάρη
Παρασκευή 10 Δεκεμβρίου 2010
Εξόριστοι - Τζέημς Τζόυς @ Από μηχανής θέατρο
-Μπορεί μια παράσταση 195 λεπτών να σου κρατήσει αμείωτο το ενδιαφέρον και να μην σε κουράσει;
-Ναι.
Το μοναδικό θεατρικό έργο του ιρλανδού Τζέημς Τζόυς, σκηνοθετημένο από την Ρούλα Πατεράκη στο πολύ όμορφο θέατρο Από μηχανής. Οι ερμηνείες είναι κάτι παραπάνω, από το προσφιλές σε αυτές τις περιπτώσεις, επίθετο εξαιρετικές. Τα σκηνικά ήταν πολύ λειτουργικά (γιατί το όμορφα σαν επίθετο μου φαίνεται λίγο όταν αναφέρεσαι σε σκηνικά).
Γενικά ήταν μια παράσταση που απόλαυσα και την προτείνω. Η μεγάλη της διάρκεια δεν με ενόχλησε καθόλου και δεν νομίζω ότι θα έπρεπε να αποτελέσει ανασταλτικό παράγοντα για κάποιον που θέλει να δει το έργο του μεγάλου αυτόυ ιρλανδού λογοτέχνη στην Αθήνα.
Κάθε Πέμπτη είσοδος 2 ατόμων με ένα εισιτήριο
υγ Παίρνοντας τον δρόμο για μια θεατρική σκηνή μην ελπίζεις μόνο σε έναν εξαιρετικό θίασο, να ελπίζεις και σε ένα κοινό άξιο του έργου, σε ένα κοινό χώρις πρωταγωνιστικές τάσεις. Εγώ δεν είχα την τύχη με το μέρος μου, ήταν κάτι παραπάνω από ενοχλητικές οι συμπαθητικότατες κατά τα άλλα ηλικιωμένες κυρίες της πρώτης σειράς...
-Ναι.
Το μοναδικό θεατρικό έργο του ιρλανδού Τζέημς Τζόυς, σκηνοθετημένο από την Ρούλα Πατεράκη στο πολύ όμορφο θέατρο Από μηχανής. Οι ερμηνείες είναι κάτι παραπάνω, από το προσφιλές σε αυτές τις περιπτώσεις, επίθετο εξαιρετικές. Τα σκηνικά ήταν πολύ λειτουργικά (γιατί το όμορφα σαν επίθετο μου φαίνεται λίγο όταν αναφέρεσαι σε σκηνικά).
Γενικά ήταν μια παράσταση που απόλαυσα και την προτείνω. Η μεγάλη της διάρκεια δεν με ενόχλησε καθόλου και δεν νομίζω ότι θα έπρεπε να αποτελέσει ανασταλτικό παράγοντα για κάποιον που θέλει να δει το έργο του μεγάλου αυτόυ ιρλανδού λογοτέχνη στην Αθήνα.
Κάθε Πέμπτη είσοδος 2 ατόμων με ένα εισιτήριο
υγ Παίρνοντας τον δρόμο για μια θεατρική σκηνή μην ελπίζεις μόνο σε έναν εξαιρετικό θίασο, να ελπίζεις και σε ένα κοινό άξιο του έργου, σε ένα κοινό χώρις πρωταγωνιστικές τάσεις. Εγώ δεν είχα την τύχη με το μέρος μου, ήταν κάτι παραπάνω από ενοχλητικές οι συμπαθητικότατες κατά τα άλλα ηλικιωμένες κυρίες της πρώτης σειράς...
Τετάρτη 8 Δεκεμβρίου 2010
Γραμμένα Φιλιά - Γιάννης Ευσταθιάδης
Συγκινητικό, ήταν το πρώτο επίθετο που μου'ρθε στο νου, αλλά δεν αρκεί για να χαρακτηρίσει τις "ασκήσεις μνημονικής για αγαπημένους απόντες" όπως τιτλοφορείται το οπισθόφυλλο του βιβλίου αυτού, δεν αρκεί, είναι μικρό. Είναι μικρό γιατί στέκεται δίπλα στην αλήθεια και μαζί της αναμετράται. Συναισθηματικός ρεαλισμός και πως να βρεθεί φόρμα κατάλληλη για να εκφραστεί;
"Τα γραμμένα φιλιά δεν φτάνουν στον προορισμό τους. Τα ρουφούν στο δρόμο τα φαντάσματα."
Αυτήν την φράση του Κάφκα επιλέγει για να προλογίσει το κείμενο, αντιστροφή ρόλων, εδώ δεν είναι ο γιος που στέλνει Επίστολή προς τον πατέρα, είναι ο πατέρας που αναμετράται με μια κόλλα χαρτί, στο χρώμα του θανάτου.
Βιογραφικό σημείωμα (σύντομο)
Ο Γιάννης Ευσταθιάδης γεννήθηκε στην Αθήνα, το 1946.
Έχει εκδώσει ποίηση, πεζά και μικρά δοκίμια για τη μουσική.
"Τα γραμμένα φιλιά δεν φτάνουν στον προορισμό τους. Τα ρουφούν στο δρόμο τα φαντάσματα."
Αυτήν την φράση του Κάφκα επιλέγει για να προλογίσει το κείμενο, αντιστροφή ρόλων, εδώ δεν είναι ο γιος που στέλνει Επίστολή προς τον πατέρα, είναι ο πατέρας που αναμετράται με μια κόλλα χαρτί, στο χρώμα του θανάτου.
Βιογραφικό σημείωμα (σύντομο)
Ο Γιάννης Ευσταθιάδης γεννήθηκε στην Αθήνα, το 1946.
Έχει εκδώσει ποίηση, πεζά και μικρά δοκίμια για τη μουσική.
Δευτέρα 6 Δεκεμβρίου 2010
Ο θείος Πέτρος και η Εικασία του Γκόλνταμπαχ - Απόστολος Δοξιάδης
Είναι λέξη ταμπού η λέξη μπεστ σέλερ, για μένα τουλάχιστον, φέρει μια αρνητική χροιά. Το βιβλίο αυτό του Απόστολου Δοξιάδη ανήκει σαφέστατα στην κατηγορία των μπεστ σέλερ, το δείχνει άλλωστε και η τεσσαρακοστή έκδοση που κρατώ στα χέρια μου. Το διάβασα πολύ ευχάριστα και το απόλαυσα, δεν με άγγιξε το "ευπώλητο" που σαν σκιά πλανήθηκε, λες και είναι κάτι αρνητικό ένα έργο τέχνης να βρίσκει τον δρόμο του προς ένα μεγλύτερο κοινό και να μην μένει με δάφνες τιμητικές κύκλων στενών της λογοτεχνικής ελίτ αλλά χωρίς μια δεύτερη έκδοση. Δεν αθωώνω τα χαρακτηριζόμενα ως ευπώλητα, ούτε καταδικάζω τα μη. Συνεχίζω να έχω τις επιφυλάξεις μου και τα κολλήμματα μου σε σχέση με τα τόσο προβαλλόμενα κυρίως από συγκεκριμένους τηλεοπτικούς σταθμούς βιβλία, και σίγουρα θα συνεχίσω να σκύβω για να δω και τα πιο χαμηλά ράφια στο βιβλιοπωλείο αλλά πρέπει να παραδεχτώ ότι πραγματικά μου άρεσε το βιβλίο του Απόστολου Δοξιάδη και δεν ξέρω γιατί με κατέλαβε τέτοια ανάγκη δικαιολόγησης.
Αν είσαι και λάτρης των μαθηματικών τότε θα κολλήσεις ακόμη περισσότερο, ίσως να ήθελες να έχεις και εσύ για θείο τον θείο Πέτρο. Ποιός δεν θα ήθελε να λύσει ένα πρόβλημα που παραμένει για χρόνια άλυτο;
Βιογραφικό Σημείωμα
Ο Απόστολος Δοξιάδης γεννήθηκε το 1953 στην Αυστραλία και μεγάλωσε στην Ελλάδα. Στα δεκαπέντε του χρόνια έγινε δεκτός απο το πανεπιστήμιο Columbia της Νέας Υόρκης ,όπου σπούδασε μαθηματικά. Έχει σκηνοθετήσει στο θέατρο και στον κινηματογράφο. Μυθιστορήματά του είναι τα Βίος Παράλληλος, Μακαβέττας, Ο θείος Πέτρος και η Εικασία του Γκόλντμπαχ και τα Τρία Ανθρωπάκια.
Ο Θείος Πέτρος είναι διεθνές μπεστ σέλερ. Έχει ήδη εκδοθεί σε εννέα γλώσσες και είναι υπό έκδοση σε δώδεκα ακόμη.
Αν είσαι και λάτρης των μαθηματικών τότε θα κολλήσεις ακόμη περισσότερο, ίσως να ήθελες να έχεις και εσύ για θείο τον θείο Πέτρο. Ποιός δεν θα ήθελε να λύσει ένα πρόβλημα που παραμένει για χρόνια άλυτο;
Βιογραφικό Σημείωμα
Ο Απόστολος Δοξιάδης γεννήθηκε το 1953 στην Αυστραλία και μεγάλωσε στην Ελλάδα. Στα δεκαπέντε του χρόνια έγινε δεκτός απο το πανεπιστήμιο Columbia της Νέας Υόρκης ,όπου σπούδασε μαθηματικά. Έχει σκηνοθετήσει στο θέατρο και στον κινηματογράφο. Μυθιστορήματά του είναι τα Βίος Παράλληλος, Μακαβέττας, Ο θείος Πέτρος και η Εικασία του Γκόλντμπαχ και τα Τρία Ανθρωπάκια.
Ο Θείος Πέτρος είναι διεθνές μπεστ σέλερ. Έχει ήδη εκδοθεί σε εννέα γλώσσες και είναι υπό έκδοση σε δώδεκα ακόμη.
Σάββατο 4 Δεκεμβρίου 2010
Ποιός θυμάται τον Άλφονς - Κώστας Ακριβός
Ο αυστριακός Άλφονς Χοχάουζερ φτάνει στο Πήλιο το 1926. Κάποιοι τον φωνάζουν Ξενοφώντα, εκείνος βαπτίζεται Ανδρέας. Η ζωή του ξετυλίγεται μέσα από την έρευνα του Κώστα Ακριβού, και ας ήταν ο θάνατος του αυτός που κυρίως τον παρακίνησε.
Η Ελλάδα μέσα από τα μάτια ενός ξένου εραστή, οι ομορφιές του Πηλίου πριν από την λεηλάτηση, η ιστορία ενός άπατρι που βρίσκει καταφύγιο, αλλά πάνω από όλα η επιμονή του συγγραφέα να χτίσει από το μηδέν την ιστορία για να του αποκαλυφτούν διάφορα σκοτεινά σημεία και για να μπορέσει να κατανοήσει την επιλογή του Άλφονς στον ελέυθερο θάνατο.
Το βιβλίο με κράτησε από τη αρχή ως το τέλος, δεν αναρωτήθηκα που σταματά ,αν σταματά, η αλήθεια και που αρχίζει ο μύθος. Ζήλεψα λίγο , νομίζω, την εμμονή του συγγραφέα με το θέμα του, αναβλύζει μια αίσθηση γονιμότητας.
Εκ των υστέρων έμαθα ότι είναι υποψήφιο για μυθιστόρημα της χρονιάς ανάμεσα σε άλλα που όμως δεν έχω διαβάσει( εν γνώσει μου τουλάχιστον).
Βιογραφικό σημείωμα
Ο Κώστας Ακριβός έχει εκδώσει μυθιστορήματα, διηγήματα και ανθολογίες, ενώ πήρε μέρος στην συγγραφή δύο σχολικών εγχειριδίων. Βιβλία του έχουν μεταφραστεί σε αρκετές ευρωπαϊκές γλώσσες. Από το 1983 εργάζεται ως φιλόλογος στην μέση εκπαίδευση. Είναι μέλος της εταιρείας συγγραφέων, διευθύνει την σειρά των εκδόσεων Μεταίχμιο Μια πόλη στην λογοτεχνία, ενώ από τις εκδόσεις Μεταίχμιο κυκλοφορούν τα βιβλία του : Τελετές ενηλικίωσης και Πανδαιμόνιο.
Η Ελλάδα μέσα από τα μάτια ενός ξένου εραστή, οι ομορφιές του Πηλίου πριν από την λεηλάτηση, η ιστορία ενός άπατρι που βρίσκει καταφύγιο, αλλά πάνω από όλα η επιμονή του συγγραφέα να χτίσει από το μηδέν την ιστορία για να του αποκαλυφτούν διάφορα σκοτεινά σημεία και για να μπορέσει να κατανοήσει την επιλογή του Άλφονς στον ελέυθερο θάνατο.
Το βιβλίο με κράτησε από τη αρχή ως το τέλος, δεν αναρωτήθηκα που σταματά ,αν σταματά, η αλήθεια και που αρχίζει ο μύθος. Ζήλεψα λίγο , νομίζω, την εμμονή του συγγραφέα με το θέμα του, αναβλύζει μια αίσθηση γονιμότητας.
Εκ των υστέρων έμαθα ότι είναι υποψήφιο για μυθιστόρημα της χρονιάς ανάμεσα σε άλλα που όμως δεν έχω διαβάσει( εν γνώσει μου τουλάχιστον).
Βιογραφικό σημείωμα
Ο Κώστας Ακριβός έχει εκδώσει μυθιστορήματα, διηγήματα και ανθολογίες, ενώ πήρε μέρος στην συγγραφή δύο σχολικών εγχειριδίων. Βιβλία του έχουν μεταφραστεί σε αρκετές ευρωπαϊκές γλώσσες. Από το 1983 εργάζεται ως φιλόλογος στην μέση εκπαίδευση. Είναι μέλος της εταιρείας συγγραφέων, διευθύνει την σειρά των εκδόσεων Μεταίχμιο Μια πόλη στην λογοτεχνία, ενώ από τις εκδόσεις Μεταίχμιο κυκλοφορούν τα βιβλία του : Τελετές ενηλικίωσης και Πανδαιμόνιο.
Πέμπτη 2 Δεκεμβρίου 2010
Η Μονοκατοικία - Δημήτρης Μητσοτάκης
Μαύρη κωμωδία, πολύ μαύρη όμως. Κοινωνικής φαντασίας (ή μήπως ρεαλισμού;) Ο Δημήτρης Μητσοτάκης στήνει την ιστορία του με σκηνικό την μονοκατοικία ενός συνταξιούχου μπάτσου που ζει μόνος του. Η μονοκατοικία αρχίζει να γεμίζει με κόσμο και σασπένς, σμηναγοί,άνεργοι, τηλεπαρουσιαστές, πόρνες και νταβατζήδες, κόμικ ήρωες και τηλεθεατές πρωταγωνιστούν ή το προσπαθούν τουλάχιστον.
Ξενύχτησα για να το τελειώσω ικανοποιώντας χωρίς να το ξέρω την επιθυμία του συγγραφέα όπως αυτή εκφράζεται στην συνέντευξη η οποία περιλαμβάνεται στο παράρτημα της έκδοσης.
Θα είχε ενδιαφέρον (πιστεύω) η κινηματογραφική του μεταφορά.
Είναι το δεύτερο μυθιστόρημα του Δημήτρη Μητσοτάκη από τις εκδόσεις Τόπος. Το πρώτο με τίτλο Καυτή Σούπα κυκλοφόρησε το 2007 από τις εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα.
Βιογραφικό σημείωμα
Ο Δημήτρης Μητσοτάκης ,στιχουργός ,συνθέτης και μουσικός, γεννήθηκε στον Πειραιά το 1967 , μεγάλωσε στην Καλλιθέα και ζει στην Αθήνα. Είναι ιδρυτικό μέλος και εν ενεργεία ντράμερ του συγκροτήματος Ενδελέχεια. Υπήρξε μουσικός παραγωγός στο ραδιόφωνο. Από το 1994 ερργάζεται ως μουσικός εκπαιδευτής σε ομάδες του ΚΕΘΕΑ ενώ διευθύνει το μουσικό εργαστήρρι του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθήνας.
Ξενύχτησα για να το τελειώσω ικανοποιώντας χωρίς να το ξέρω την επιθυμία του συγγραφέα όπως αυτή εκφράζεται στην συνέντευξη η οποία περιλαμβάνεται στο παράρτημα της έκδοσης.
Θα είχε ενδιαφέρον (πιστεύω) η κινηματογραφική του μεταφορά.
Είναι το δεύτερο μυθιστόρημα του Δημήτρη Μητσοτάκη από τις εκδόσεις Τόπος. Το πρώτο με τίτλο Καυτή Σούπα κυκλοφόρησε το 2007 από τις εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα.
Βιογραφικό σημείωμα
Ο Δημήτρης Μητσοτάκης ,στιχουργός ,συνθέτης και μουσικός, γεννήθηκε στον Πειραιά το 1967 , μεγάλωσε στην Καλλιθέα και ζει στην Αθήνα. Είναι ιδρυτικό μέλος και εν ενεργεία ντράμερ του συγκροτήματος Ενδελέχεια. Υπήρξε μουσικός παραγωγός στο ραδιόφωνο. Από το 1994 ερργάζεται ως μουσικός εκπαιδευτής σε ομάδες του ΚΕΘΕΑ ενώ διευθύνει το μουσικό εργαστήρρι του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθήνας.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)